Nuff uffs Schloss! *)

Von Albert H. Keil

8. Preis beim Mundartwettbewerb „Dannstadter Höhe“ 2007

Was welschern sich die Menschemasse, riesegroß,
Vun Naistadt nuff nooch Hambach uffs marode Schloss!
Sie rufen „Freiheit“, „Volkshoheit“ un „Äänichkeit“,
Un dann un wann schwenkt änner’n schwarz-rot-goldne Fahne.

‘s wärd dischbediert, die Stimm is laut, de Kopp gliht hääß,
Un jeder, was fär annre gut is, besser wääß.
Bloß äänich sinn se: Jetzt is allerheegschdi Zeit!
Un immer mäh gehn rum mit schwarz-rot-goldne Fahne.

Seitdämm sinn hunnertfinfesibzich Johr ve’bei,
Wie domols isses Wädder trucke ausgangs Mai,
Uffs renovierde Schloss nuff sträme dun die Lait,
Wu owwe driwwer weht en schwarz-rot-goldne Fahne.

Die Prominende rääsen a(n) aus viele Orde,
‘s wärrn lange Redde g’halde, voll mit große Worde:
Wie gut’s uns doch in Daitschland gehje deet grad hait.
Un owwe driwwer – schlapp de schwarz-rot-goldne Fahne.

Wann d’ hi(n)guckscht nämlich, wie’s de Mensche wärklich geht,
Noot siggscht, wie schlecht’s um Freiheit un um Gleichheit steht.
Ach dief in unsre Herze is de Wääch noch weit –
Hopp, widder nuff uffs Schloss zum schwarz-rot-goldne Fahne!

*) © 2007 by Verlag PfalzMundArt, Dirmstein






Hambacher Schloss
(Albert H. Keil, Öl auf Holz, 1969)





Hambacher Schloss
(Foto: Wikipedia, 2010)