Stazjone *)

Pfälzische Urfassung   → Hochdeutsche Fassung

Mundartsonett von Albert H. Keil

4. Preis beim Sickinger Mundartdichter-Wettstreit 2021

Moi Illusjone habb im Urwald ich ve’lore,
Dehääm war jeder aam un’s Wädder schwiel un hääß.
De Tschad war’s erschde Zwischeziel vun moine Rääs,
De Wieschdewind bloost Sand in Aache un in Ohre.

In Libje laaft de Angschtschwääß ämm aus alle Pore,
Märr färcht sich, dass glei änner vun de Wächder schießt.
Do habb moi allerledschdes Geld ich oigebießt –
Un wär im Middelmeer im Holzboot fascht ve’frore.

Am Reddungsschiff geh’n drei Ve’wandte iwwer Bord.
Idalje – zwä Daach Trauerrascht uff moine Faht!
Noot sitz im Zuuch nooch Daitschland ich, will norre fort.

In Minche braicht ich dringend Hilf, bloß helft märr känns;
Stattdesse hock ich uff ’me Amt un waat un waat.
Zum Schluss hääßt’s: Abschiewung, bei uns is Owwergrenz!

*) © 2021 by Verlag PfalzMundArt, Ahrensburg